Όλοι συμμετέχουμε σαν μαριονέτες στο «θέατρο του παραλόγου»

Μαριονέτες στο θέατρο

Δάσκαλοι, καθηγητές, μαθητές, γονείς όλοι συμμετέχουμε σαν μαριονέτες στο «θέατρο του παραλόγου». Δάσκαλοι εναντίον καθηγητών, γονείς εναντίον εκπαιδευτικών, μαθητές εναντίον εκπαιδευτικών & γονιών. Όλοι στρέφονται εναντίον όλων και ο μόνος ευχαριστημένος είναι ο δημιουργός της θεατρικής παράστασης.

«Διαίρει και βασίλευε»

Φωνές, διαμάχες, πορείες, συγκρούσεις, συλλήψεις είναι η πρώτη πράξη της θεατρικής παράστασης. Σχολεία σε αναστολή,σχολεία μη επανδρωμένα, εκπαιδευτικοί με πενιχρό μισθό, οικογένειες εκπαιδευτικών χωρισμένες είναι η δεύτερη. Εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα και αργία, εκπαιδευτικοί αδιόριστοι, εκπαιδευτικοί που δεν έχουν μέλλον είναι η τρίτη πράξη…. και η παράσταση δεν τελειώνει ακόμη.

Μεταθέσεις, μετατάξεις, αποσπάσεις, ανακλήσεις, διαθέσεις και πόσους ακόμα τρόπους χρησιμοποιούν για να κουνήσουν τις μαριονέτες όπως αυτοί επιθυμούν. Αβάσιμες θεωρίες και απαξίωση, προσβολές, εκφοβισμοί και απειλές είναι μέθοδοι που κάνουν τις μαριονέτες να συγκρουστούν «σωματικά και πνευματικά» με την κοινωνία και τον εαυτό τους.

«Η παιδεία άμεσα και έμμεσα βάλλεται»

Ο κοινωνικός αυτοματισμός εις βάρος της παιδείας άρχισε να φέρνει αποτελέσματα, τις συνέπειες των οποίων θα δούμε σε λίγα χρόνια και θα τις βιώσουν κυρίως οι γενιές που θα έρθουν.

«Ένας καλός θεατρικός κριτικός είναι αυτός που αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει στο θέατρο της εποχής του. Ένας σπουδαίος θεατρικός κριτικός είναι αυτός που αντιλαμβάνεται τι δεν συμβαίνει στο θέατρο της εποχής του.»

Kenneth Tynan, 1927-1980, Βρετανός κριτικός

Το σύνολο της κατάστασης φαίνεται από την κορυφή του βουνού και όχι από την κοιλάδα.

Η νοσηρή χρόνια κατάσταση δεν πρέπει να αλλάξει με οριζόντιες κινήσεις και περικοπές, οι οποίες το μόνο που φέρουν είναι αναστάτωση, κοινωνικές αδικίες και εξαθλίωση. Η σταδιακή αλλαγή με εναρκτήριο λάκτισμα τον αναστοχασμό όλων προς την κατεύθυνση της «κοινωνικής δικαιοσύνης» θα δημιουργήσει μια νέα καλύτερη «τάξη πραγμάτων».

Η αλλαγή νοοτροπίας και ο σεβασμός των θεσμών πρέπει να επικρατήσει, να καλλιεργηθεί και να πηγάζει στις νέες γενιές. Η δημιουργία ενός δίκαιου και αξιοκρατικού συστήματος διαχείρισης του εκπαιδευτικού και μαθητικού δυναμικού και η ανάγκη θεσμοθέτησης νόμων για την μέριμνα των πραγματικών κοινωνικών-προσωπικών αναγκών των εκπαιδευτικών και όχι μόνο επιβάλλεται όσο ποτέ.

Οι επιθυμίες και οι ανάγκες μιας κοινωνίας αντικατοπτρίζουν την ηθική της. Ας στοχαστούμε τις πραγματικές αξίες οι οποίες θα φέρουν ευημερία και πρόοδο.

You may also like